วันนี้ผมได้ไปทำธุระที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เพื่อรักษาอาการโรคผิวหนังที่เป็นมานานถึงเดือนกว่าๆ แล้วแต่ยังไม่หายสักที พอเสร็จธุระก็ได้โบกรถแท็กซี่ 1 คัน เพื่อเดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางที่อยู่ในรถ ผมก็ได้พูดคุยกับคนขับแท็กซี่ด้วย แกเป็นผู้ชาย อายุประมาณ 60-70 ปีแล้ว แกสร้างกระท่อมอยู่กับเมียกันแค่ 2 คน เมียแกป่วยเป็นโรคเบาหวาน ใช้สิทธิบัตรทองอยู่ที่โรงพยาบาลมหาชัย พวกแกมีลูกทั้งหมด 4 คน ช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้า!!! เพราะลูกๆ ของแกไม่เคยกลับมาเยี่ยมเยียนแกเลย และไม่ส่งเงินกลับมาให้พ่อแม่อีกด้วย แกจึงต้องมาขับรถแท็กซี่ เพื่อหาเงินมาเลี้ยงชีพ ซึ่งในหนึ่งวันที่ขับก็มีต้นทุนถึง 1,100 บาทแล้ว ซึ่งเป็นต้นทุนค่าแก๊สกับค่าเช่ารถ เงินส่วนเกินที่หามาได้จึงจะถือว่า รายได้ของในหนึ่งวัน เดิมทีพวกแกทั้งคู่มีที่ดินอยู่แถวมหาชัย แต่ก็ได้ขายที่ดินผืนนั้นและแบ่งเงินให้กับลูกๆ ของแก 4 คน ระหว่างที่พูดคุยกัน แกก็ตัดพ้ออยู่ตลอดว่า คงเป็นบาปกรรมล่ะมั้ง พ่อเป็นคนทำ แม่เป็นคนคลอด ทั้งพ่อและแม่ช่วยกันส่งเสียเลี้ยงดูจนเติบใหญ่