พ่อ! ยังมีคนข้างหลังที่รออยู่นะ

ครอบครัวของผมเป็นครอบครัวเดี่ยวที่เลี้ยงลูกกันเอง พวกเรามีความเป็นอยู่กันแบบบ้านๆ ตามประสาครับ

ที่บ้านเรามีกันแค่ พ่อ แม่ ลูก ซึ่งทำให้ผมรู้สึกดีที่ได้กลับบ้านไปใกล้ชิดกับพวกเขาเสมอ

ทุกๆ ครั้ง ที่ผมต้องออกจากบ้านมาทำงานต่างจังหวัด เพื่อทำงานประจำให้สำเร็จตามเป้าหมาย เป็นอาทิตย์ถึงจะได้กลับไปหาลูกเมียที บ้างครั้งก็อาจจะมากกว่านั้น

พ่อขับรถระวัง

ผมคิดเสมอว่า การขับรถทางไกลในเวลานานๆ มันรู้สึกเสี่ยง แต่ผมต้องรีบปฎิบัติหน้าที่ให้บรรลุไปได้ด้วยดี บางวันผมขับรถเร็วมากเพราะอยากไปให้ถึงร้านลูกค้าไวไว เพื่อจะได้ทำงานให้ได้หลายๆ ที่ในหนึ่งวัน

เพื่อนๆ ที่เห็นผมมาโผล่ที่นั่นที… ที่นี่ที… จังหวัดนั้น… จังหวัดนี้เร็วเกินไป เค้าก็เตือนว่า…

“อย่าขับรถเร็วนะพี่… พี่ยังมีอีกสองชีวิตที่รออยู่นะ…”

จริงซิ… ผมทำอะไรหวะ! ขับรถเร็วทำไม… ถ้ามันพลาดหละ!..

การทำอะไรเกินความพอดี มันไม่เป็นผลดีเลย

“ช้าเพราะไปไม่ทัน ยังดีกว่าไปไม่ถึงเพราะขับรถเร็ว” 

เพื่อนๆ ครับ เราไม่ควรรีบเร่งจนเกินไป และ “อย่ารอให้ทุกอย่างมันสายเกินไป‬” ทุกเรื่องรอเวลาได้ด้วยความพอดี  เราควรใส่ใจเรื่องความปลอดภัยกันนะครับ เพราะชีวิตยังอีกตั้งไกล หันมาใส่ใจชีวิตบ้าง เพื่อคนข้างหลังที่รออยู่หนา…

 

 

 

พ่อขับรถระวัง

Leave a Reply