เรื่องเล่าของผม Archive

จินตนาการนั้นสำคัญกว่าความรู้

” จินตนาการนั้นสำคัญกว่าความรู้..ถ้าความรู้​นั้นไม่ได้ถูกนำมาใช้​ ” ดังที่..ไอสไตล์​ เคยกล่าวไว้​ 💢 ตอนพ่ออุ่นกับข้าว​ พอร์ช..ก็จัดโต๊ะอาหารเอาทุกสิ่งมาวาง​ แล้วเค้าก็พูดว่า..เคยเห็นที่ร้านอาหาร..อยากกินแบบนั้นบ้าง​จัง เอาดิ เด็ก​น้อย​ 🤠 เขาได้ประกอบหุ่นยนต์กับผม จากวัสดุเหลือใช้ในบ้าน เอาไว้เล่นครับ เขาพูดคุยกับหุ่นยนต์พลาสติกนี้ และนอนก่อนบนเตียงนอนทุกคืน ตอนที่พ่อไปทำงานที่ต่างจังหวัดครับ

การผจญภัยของผม..ที่ได้ออกมาจาก..คอมฟอร์ดโซน

ผมเคยทำงานที่ให้ความปลอดภัยกับตัวเองมาตลอด หรือที่หลายคนเรียกว่า..คอมฟอร์ดโซน จนมาวันหนึ่ง..งานในส่วนของผมก็มีความท้าทายมากขึ้น จากที่เคยใช้ชีวิตในเมือง..ก็ได้รับผิดชอบในงานต่างพื้นที่มากขึ้น ช่วงแรกผมคิดถึงบ้านมาก..เพราะเราไม่เคยชินกับการอยู่ไกลบ้านนัก การผจญภัยของผม..ก็เริ่มต้นตั้งแต่วันนั้น ผมต้องออกจากโลกที่ผมคุ้นเคย..เพื่อมีประสบการณ์มากขึ้น จึงทำให้ผมได้เรียนรู้ในการดำรงชีวิตและการเดินทาง ได้เห็นสิ่งที่สวยงามระหว่างที่เดินทางและได้พบผู้คนที่หลากหลาก ที่เขามีน้ำใจแบ่งปันให้กับคนบนโลก..ในชีวิตชนบท และครั้งนี้ผมได้หวนคืน..ธรรมชาติอีกครั้ง เพื่อหาคำตอบให้กับตัวเองว่า..เราต้องการอะไรกันแน่ ความห่างไกล..มันทำให้ผมรู้ว่า เพื่อเราจะได้คิดถึง..และรักครอบครัวมากขึ้นนั่นเอง การออกเดินทางของผมในครั้งนั้น ทำให้ได้ประสบการณ์ในการอยู่ตามลำพัง และได้ทบทวนอะไรได้หลายเรื่อง การตามหาสิ่งที่ต้องการนั้น..ยากกว่า การเห็นคุณค่าของสิ่งที่อยู่รอบตัวนั้นมีความสุขกว่าครับ

ช่วยกันป้องกัน..หยุดเชื้อโรค COVID-19

ช่วยกันป้องกัน..หยุดเชื้อโรค COVID-19 ล้างมือบ่อย ๆ  ด้วยน้ำสะอาดกับสบู่ อย่างน้อยครั้งละ 20 วินาที สวมหน้ากากอนามัย หรือ หน้ากากผ้าป้องกันลมหายใจที่ติดเชื้อ อยู่ห่างกัน อย่างน้อย 1-2 เมตร หรือ 1-2 ช่วงแขน ใช้ช้อนกลาง ไม่รับประทานอาหารจานเดียวกัน พกพา เจลและแอลกอฮอล ติดตัวทุกครั้งที่ออกจากบ้าน เพื่อทำความสะอาดนิ้วมือ ไปฉีดวัคซีนโควิด-19 หยุดเชื้อ..เพื่อชาติ